Açıklama:
Ülkemizin her bölgesinde bahçe ve bağlarda yetiştirilen üzümün yapraklarına verilen addır.
Birkaç cinsi vardır. Yukarıya doğru büyüyen, uzun ömürlü, kışın yapraklarını döken ağacın meyvelerine üzüm denir. Temmuz ve Ağustos aylarında oluşan meyveleri yaş ve kuru olarak yenir. Baharda çiçek açar. Yaprakları parçalı kalp biçiminde, damarlı ve saplı, ekşimsi ve buruk tattadır. Yapraklarının üzeri tüysüz, alt kısımları ise tüylüdür. Yeşil, yumuşak ve taze olanı makbuldür. Mümkün olduğu kadar yaprağı parçasız olduğunda, sebze olarak sarma’ da kullanılır.

Kullanılan Kısmı : Bitkinin meyvesi, yaprağı, ağacının dalları, öz suyu.

Etkisi : Vücuda kuvvet vermeye, sinirleri kuvvetlendirmeye, kalp ağrılarına ve sızılarına, damar açmaya, böbrek ve idrar yolları hastalıklarına, egzama ve cilt yaralarına, kanamalara, göz tansiyonuna ve iltihabına, ağrılara, kilo almaya ve kansızlığa kullanılır.

Kullanılışı : Asmanın dalının suyu ilkbahar başında kesilir. Budama yapıldığı zaman dalından akan öz suyu, temiz bir cam veya plastik kaba alınır. Buzdolabında saklanıp göze damlatılır. Cilde sürülür. Bunun, çok eskiden beri göz için kullanıldığı bilinir. Yaprakları kaynatılıp suyu içilir. Meyveleri taze veya kurutulmuş olarak yenir, sıkılıp suyu içilir, kaynatılarak kompostosu ve hoşafı yapılır.